Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/12640 K.2022/48

Mağdur ...’i kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli ve 2015/879 Esas, 2016/280 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04.10.2021 tarihli ve 2021/17525 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2021 tarihli ve...sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu, mağdur ...'in 29.02.2016 tarihli oturumda sanık ...'ten şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın üzerine atılı yengesi mağdur ...’e yönelik şikayete tabi kasten basit yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; mağdurun 29.02.2016 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçmiş olmasına ve sanığın da vazgeçmeyi kabul etmesine göre Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten basit yaralama suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli ve 2015/879 Esas, 2016/280 Karar sayılı kararının