Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/12684 K.2022/1113

tarih ve 2020/191 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri yollamasıyla TCK'nin 87/4-2. cümlesi, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/430 Esas, 2021/2187 Karar sayılı kararı ile; Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak; sanık hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, dair kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, katılan ... Yalçın vekili, katılan ... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/430 Esas, 2021/2187 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi; Gereği görüşülüp düşünüldü: 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan duruşmalı inceleme neticesinde. "Mahkeme kararının 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak; sanık hakkında kasten öldürme suçundan.

5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına," dair ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/430 Esas, 2021/2187 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eylemin meşru savunma koşulları altında değerlendirilmesi gerektiğine, aksi halde ise müvekkilin TCK'nin 27/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, suçun ağır tahrik altında işlenmesi nedeniyle TCK'nin 29. maddesinin tatbiki ile azami oranda indirim yapılması gerektiğine, tüm takdiri ve yasal tüm indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin;

sanığa en yüksek hadden ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında TCK’nin 29 ve 62. maddelerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

Ancak;

Oluşa göre; olay günü maktulün sevk ve idaresinde bulunan otobüsle sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan binek araç arasında trafikte yaşanan sıkıştırma nedeniyle araç sürücülerinin bir süre sürtüştükleri, her iki tarafında karşı tarafı suçladığı; ancak ölüm neticesinin meydana geldiği kaza anının kamera kayıtları ile birebir görüldüğü, kamera kayıtlarına göre; sanığın suç mahallinde kırmızı ışıkta beklediği sırada, maktulün sevk ve idaresindeki otobüsü ile hızlı bir şekilde gelerek yola gelişigüzel durduğu ve aracından hızlı bir şekilde indiği, bu durumun da öncesinde bir anlaşmazlık yaşandığını açıkça gösterdiği,

sonrasında maktulün otobüsten indikten sonra sanığın aracının sağ tarafına yöneldiği ve kapısını açmaya çalıştığı, sanığın öncesinde kapısını kilitlediğinden ölenin kapıyı açamadığı, maktulün bu kez sanık tarafına doğru yöneldiği, bu sırada sanığın aracını hareket ettirerek ölene çarptığı ve olay yerinden kaçtığı, ölenin yaralanması nedeniyle kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, yapılan otopside ölümünün genel beden travmasına bağlı kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile karakterli beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, olayda;

Dosya içeriğinde bulunan tüm deliller ve trafik bilirkişi raporu ile de sabit olduğu üzere; olayın normal bir trafik kazası olmadığı anlaşılmakla, olayın oluş biçimi, meydana geldiği yerin özellikleri, çarpmanın şiddeti, maktulde oluşan yaralanmanın niteliği, sanığın olay yerini terk etmesi ve geri dönmemesi de gözetildiğinde, sanığın öldürme kastını ortaya çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı;

ancak sanığın aracını hareket ettirdiği sırada ölene çarptığını ve yere düştüğünü fark ettiği, bunun aksini söylemenin mümkün olmadığı görülmekle doğrudan kast ile yaralama suçunu işlediği kanaatine varılmakla, suçun TCK'nin 6/f-4. maddesi kapsamında silahtan sayılan araç ile işlenmesi nedeniyle ve neticesinde ölüm meydana geldiğinden sanığın TCK'nin 87. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,