Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/13131 K.2022/2611

Hükmün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinafı üzerine duruşmalı inceleme neticesinde; 2) Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/07/2021 tarih ve 2021/1302 (E) - 2021/1329 (K) sayılı; istinaf başvurularının kabulü ile ilk derecenin mahkumiyet hükmünün kaldırılması suretiyle sanığın ''kasten öldürmeye teşebbüs'' suçundan TCK’nin 81/1, 35/2, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/07/2021 tarih ve 2021/1302 (E) - 2021/1329 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/03/2021 tarih ve 2019/9-554 Esas - 2021/117 Karar sayılı kararı gereğince, CMK'nin 295/1. maddesine göre gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 7 gün içinde gerekçe ihtiva eden temyiz talebinin verilmesi gerektiğine ilişkin hususun gerekçeli kararın ilgili yerinde kanun yolu olarak ihtar edilmemesi nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddine yönelen görüşe iştirak edilmemiştir.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/07/2021 tarih ve 2021/1302 (E) - 2021/1329 (K) sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; meşru savunmaya, öldürme kastı ile hareket edilmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, aralarında önceye dayalı sebebi belli olmayacak şekilde husumet bulunan sanık ile katılanın olay günü tanık ...'ın iş yerinde karşılaştıkları, iş yerinden dışarı çıktıklarında ise aralarında çıkan tartışma esnasında sanığın adli emanetteki bıçakla katılanın göğüs sol üst kısmına bir kez vurarak perikartta (kalp) ve sağ ventrikül ön yüzünde yaklaşık 1 cm lik kesi sebebiyle hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

1)Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak makul sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine, yazılı şekilde üst sınıra yakın şekilde uygulama yapılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2)Görgüye dayalı bilgi sahibi tanığın bulunmadığı olayda, sanığın aşamalarda, katılanın sinkaflı sözlerle küfür edip, yumrukla yüzüne vurduğunu ifade ettiği, katılanın ise, tartışmayı doğruladığı ancak ortada hiç bir sebep yokken sanığın bıçakla kendisini yaraladığını ifade etmesi karşısında, olayın başlangıç aşamasının tam olarak belirlenemediği ve ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanların bulunduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün asgari oranda uygulanması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile uygulanmayarak sanığa fazla ceza tayini,

Lİ./TH.(...P.)