KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/13142 E., 2022/3435 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
- Hükümler
- Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2020 tarih ve 2020/152 Esas, 2020/155 Karar sayılı kararı ile,
Karar Metni
559 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Sanık ... hakkında, 1) Mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-d, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 10 yıl 10 ay hapis cezası, 2) Mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan beraatına, 3) Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan beraatına, 4) Mağdur ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan TCK'nin 86/2, 3-e, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar.
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün ve 2006/2-249-247, 15/07/2008 gün ve 2008/9-95-195, 27.01.2009 gün ve 2008/5-145-2009/8, 19/10/2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararları da gözetilerek; suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin davaya katılma talebinde bulunduğu, katılma talebi ile ilgili mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, ilgili Kurumun suçtan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, kasten yaralama suçlarının sübutunun takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma öneren görüş benimsenmemiştir.
Temyizin kapsamına göre, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,
sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin suç niteliğine, sübuta, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ceza miktarına, sanık hakkında TCK 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/13142, K. 2022/3435, 10 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama