KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/13162 E., 2022/1792 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hükümler
- ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/213 Esas, 2019/487 Karar sayılı kararı ile,
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Sanık ... hakkında, a-Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası, b-Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar.
TEMYİZ EDENLER
Sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in katılanlar ... ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin sübuta, hakkında TCK'nin 25, 27, 28, 30. maddelerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin TCK'nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
1)Dairemizin 27/03/2019 tarih ve ... Karar sayılı kararında sanık hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik eylemlerde uygulanan 1/2 oranında haksız tahrik indirim oranının uygun olduğu kabul edildiği halde, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,
2)Katılanlar ... ve ... kendilerini vekil ile temsil etmelerine rağmen vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/13162, K. 2022/1792, 8 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama