Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/13304 K.2022/1972

tarih, 2015/168 (E), 2015/358 (K) sayılı hükmü ile

sanık hakkında maktulü kasten öldürme suçundan

TCK'nin 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis

cezası,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10/04/2018 tarih ve

.... (K) sayılı bozma ilamı,

3- ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2018

tarih, 2018/267 (E), 2018/428 (K) sayılı hükmü ile

sanık hakkında maktulü nitelikli kasten öldürme

suçundan sanığın 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e, 29/1,

62, 53, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis

cezası ile cezalandırılmasına dair kısmen direnme

kararı,

4- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21/05/2019 tarih,

.... (K) sayılı Yargıtay Ceza

Genel Kuruluna tevdii kararı,

5- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2021 tarih,

2019/1-351 (E), 2021/151 (K) sayılı direnme

gerekçesinin yerinde görülmesi üzerine dosyanın

Dairemize gönderilmesi kararı.

TEMYİZ EDENLER

Sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı, Katılanlar vekili, Resen. .../...

S/2

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 30/03/2021 tarih, 2019/1-351 (E), 2021/151 (K) sayılı kararı ile dosya Dairemize tevdii edilmekle evrak okunarak:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında; maktul ...e yönelik eylemi nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/09/2015 tarih, 2015/168 (E), 2015/358 (K) sayılı hükmün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 10/04/2018 tarih ve 2017/2291 (E), 2018/1698 (K) sayılı kararı ile;

"1) Sanığın mahkemenin de kabulünde olduğu üzere maktul uyurken önce başına çekiçle, daha sonra bıçakla muhtelif yerlerine vurup maktulün ölümüne sebep olduğu anlaşılan olayda, sanık hakkında TCK'nin 82/1-e maddesinin uygulanması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle TCK'nin 81. maddesinin uygulanması suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi,

2) Mahkemece sanık ...'in, eşiyle maktul arasındaki gayrı resmi ilişki bulunduğundan bahisle sanığın cezasından TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılmış ise de; sanıkların ilk ve savcılık beyanlarında maktulün evlerine her geldiğinde para istediği,

para vermemesi durumunda onlara tecavüz edeceği yönünde tehdit ettiğini söylemelerine karşın duruşmadaki beyanlarında kendi içlerinde birbirleriyle de çelişerek mantıksız kurgularla maktulün olay günü sanık Yazi'ye tecavüz ettiğini, bundan dolayı bu suçu işlediğini beyan etmeleri, sanıkların maddi durumunun maktulden daha kötü olduğu ve başkalarının maddi yardımıyla geçindiklerinin dosyadaki tarafsız kişilerin beyanlarıyla da sabit olduğu, sanık ...'in bu şekilde eşiyle maktul arasında gizli ilişkiyi öğrendiği ve buna dair hisleriyle suçu işlediğine dair bizzat kendisinin savunma geliştirmemiş olması,

maktulün kendilerine yönelen bir şiddet, tehdit ve tecavüz eylemi varsa durumu adli makamlara neden bildirmediklerinin mantıklı şekilde açıklanamaması, olay sonrası sanıkların üzerinde maddi durumlarına göre miktar olarak çok para çıkması, ancak bunun tam olarak maktulden aldıklarına delalet etmemesi nedenleriyle sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin tatbik edilmemesi gerekirken uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3) TCK'nin 53. maddesi yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,"

Gerekçeleriyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece "bozma ilamının 1 ve 3 numaralı bendine ilişkin olarak uyulmasına karar verildiği, ancak 2 numaralı bendinde belirtilen husus yönünden önceki hükümde direnilmesine karar verildiği", yine bu hükmün sanık müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine ise;

Dairemizin 21/05/2019 tarih, .... (K) sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK’nin 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanun'un 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2021 tarih, 2019/1-351 (E), 2021/151 (K) sayılı kararı ile; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 tarih, 2018/267 (E), 2018/428 (K) sayılı mahkûmiyet hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna,

Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesine karar verildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;