Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/142 K.2021/11295

a- Sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3.e, 87/1.d.son, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

b- Sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3.e, 87/1.d.son, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

c- Sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan CMK'nin 223/2.e maddesi uyarınca beraatine

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 13/01/2020 tarih ve 2019/2182 (E) - 2020/88 (K) sayılı kararı ile ;

a- Sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine

b- Sanıklar ... ve ...'ın, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin CMK'nin 280/2 maddesi gereğince kaldırılarak; sanıklar ... ve ...'ın, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 35, 62, 53 maddeleri gereğince 10 yıl 5 ay hapis cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair karar

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/01/2019 tarih ve 2018/859 (E) - 2019/ 426 (K) sayılı kararı sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan beraat hükümlerine karşı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin CMK'nin 280/2 maddesi gereğince kaldırılarak,

sanıklar ... ve ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 35, 62, 53 maddeleri gereğince 10 yıl 5 ay hapis cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair ...

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/01/2019 tarih ve 2018/859 (E) - 2019/ 426 (K) sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, suç vasfına; sanık ... müdafiinin, sübuta; katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 13/01/2020 tarih ve 2019/2182 (E) - 2020/88 (K) sayılı kararıyla, ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurması karşısında; mahkemenin kabulü de dikkate alınarak suça iştirak hükümleri yönünden TCK'nin 37, 38 ve 39 maddelerinin ayrı ayrı değerlendirilerek karar verilmesi yerine, "Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümler yönünden ise, sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde aynı suçu işleme kararı ile hareket ettikleri, sanık ...'ın eylemi gerçekleştirdiği sırada ...'ın araçta beklediği,

eylemden önce annesini arayarak ...'ı tatile göndereceğine dair beyanı ve tüm dosya kapsamı gereğince anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince eylemin sanıklar ... ve ... tarafından TCK'nun 37/1 maddesi delaletiyle gerçekleştirdiklerine ilişkin kabul yerindedir..." şeklinde ilk derece mahkemesinin gerekçesine atıf yapılmak suretiyle yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,