Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/1433 K.2021/4410

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a) Sanık ...'nun kardeşi ...'ın düğün merasimi sebebi ile katılanın köyüne gittiğinde, köy gençlerinin yöresel adetleri gereği düğün sahiplerinin tertiplediği alkollü eğlencede eğlendikleri sonrasında gelin konvoyunu uğurlayacakları sırada köy gençlerinin sanığın sevk ve idaresindeki araca yüklenerek, sanığın ve ailesinin uzun süre köyden çıkışına izin vermedikleri ve katılanın da içinde bulunduğu köy gençlerinin gelin arabası üzerine bayrak açtıkları, sanığın açılan bayrak nedeniyle görüşünün kapandığı,

bu esnada sanığın hareket etmesini önlemek amacıyla aracın önüne geçtikleri, sanığın olay yerinden çıkabilmek amacıyla gaza basarak hızlandığı sırada katılana çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; sanığın olay yerinde bulunanların yaralanabileceğini ön görmesine rağmen, neticeyi kabullenerek eylemine devam ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,