Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/155 K.2021/14070

01/03/2017 tarih, 2016/255 Esas ve 2017/76 Karar

sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik

kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29/1, 62,

53/1, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası

mahkumiyetine karar verildiği,

2) Kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili

tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye

Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/09/2017 tarih,

2017/688 Esas ve 2017/686 sayılı kararı ile

bozularak yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine,

3) Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin

25/04/2018 tarih, 2017/399 Esas ve 2018/158 Karar

sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik

kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29/1, 62,

53/1, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası

mahkumiyetine karar verildiği,

4) Kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2018 tarih, 2018/1878 Esas ve 2018/1574 sayılı kararı ile "istinaf başvurularının esastan reddine" karar verildiği,

5) Kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili

tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza

Dairesinin 18/11/2019 tarih, 2019/3008 Esas ve

2019/4989 sayılı kararı ile bozularak yerel

mahkemeye gönderilmesi üzerine,

6) Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin

30/06/2020 tarih, 2020/17 Esas ve 2020/120 Karar

sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik

kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53/1, 63.

maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile

mahkumiyetine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık ve müdafii, katılanlar vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına ilişkin bozma üzerine kurulan Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2020 tarih, 2020/17 Esas ve 2020/120 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ve müdafinin sübuta, eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin takdiri indirim nedenleri bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,