Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/177 K.2021/13899

19/11/2015 tarih, 2013/299 Esas ve 2015/372 karar

sayılı kararı ile;

Sanık hakkında maktul ...'ya yönelik nitelikli

kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin

82/1-d, 39/1-2-a, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis

cezası,

2) Kararın sanıklar müdafileri tarafından temyizi

üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08/10/2019

tarih, 2019/3186 Esas ve 2019/4184 sayılı kararı ile

kararın bozularak yerel mahkemeye gönderilmesi

üzerine,

3) ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin

27/10/2020 tarih, 2020/75 Esas ve 2020/266 Karar

sayılı kararı ile;

Sanık hakkında maktul ...'ya yönelik kasten

öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1,

39/1-2-a, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis

cezasına mahkumiyetine karar verildiği.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık ... müdafii tarafından süresinde temyiz edilmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin yasal süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, lehe delillerin dikkate alınmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, 04/11/2021 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamına göre;

Maktule ... ve Hülya’nın kasten öldürüldüğü olayda; sanık ...’in maktul ...’nın eşi olup eşini ve kayınvalidesini öldürdüğü kendi itirafı ve dosyadaki tüm delillerden sabit olup sanık ...’in yanında diğer sanıklar ... ve ...’ın da bulunduğu ve ...’e “sık” diyerek onu suç işlemeye azmettirdiklerine dair olaydan 8 gün sonra beyanı alınan maktule ...’nın kardeşi, ...’nin de kızı olan ...’ın beyanının olayın meydana geldiği bölgedeki kültürel yapı,

bu tür olaylarda her iki tarafın karşı tarafa en ağır zararı vermek için aile meclisinin aldığı kararlar doğrultusunda ifadeler verildiği değerlendirilerek maddi delillerle desteklenmedikçe bu beyana itibar edilemeyeceği (Tanık ... sanıklar ... ve ...’ın, sanık ...’i azmettirdiklerini söylemiş, ancak yerel mahkeme azmettirmeyi kabul etmemiştir).

Yine maktule ...’nin yasal çerçevede alınmış bir beyanı olmayıp Türkçe bilmeyen maktuleyi yoğun bakımda dinledik diyen polislerin (polislerden biri kürtçe biliyormuş) yasal hiçbir dayanağı olmayan tercüman ve müdafiisiz alındığı söylenen beyan tutanağının karara esas teşkil edemeyeceği,

Dosyada her ne kadar bilirkişi raporu alındığı görülüyor ise de, olay saati tutanaklara göre saat:11.00 veya 11.15 olduğu halde raporda 10.00 olarak kabul edilip bu tesbitler üzerine değerlendirmelerin yapıldığı. Olay saatinde her üç sanığın hatlarının hangi baz istasyonundan sinyal aldığı teknik olarak belirlenebilecek olduğu halde bu hususun araştırılmadığı, böylece sanıkların birlikte hareket edip etmediklerinin araştırılmadığı;

Soruşturma dosyasında kendi isimleri şüpheli olarak tanık ... tarafından bildirilen sanıkların kendilerini savunmak için delil devşirmeye çalışmalarının sanıklar ... ve ...’ın olay yerinde olup sanık ...’i azmettirmenin delil sayılamayacağından, şüphe giderilemiyorsa bunun aleyhe değil lehe değerlendirilmesinin ceza yargılamasının temel ilkesi olduğundan sanık ...’nin her iki maktule yönelik her iki suçtan ayrı ayrı delil yetersizliğinden beraatine ve sanık ...'a da sirayet ettirilmesine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sanığın müsnet suçlardan yardım eden sıfatı ile cezalandırılmasına dair çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 18.11.2021