Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/1865 K.2021/4480

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılanın hazırlıktaki sanığın kendisini taşla yaraladığına ilişkin beyanı ile uyumlu 17/06/2015 tarihli adli raporunda belirtilen ''göğüs solda 2 cm.'lik sütur izi bulunan nedbe dokusu" şeklindeki bulgu karşısında ve bu bulguyu destekleyen katılanın beyanı da göz önünde bulundurulduğunda sanığın mağduru yaralama eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,