Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/1913 K.2021/2445

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yazılı şekilde gerekçesiz olarak suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Müştekinin yaralanmasına ilişkin, Afyonkarahisar Devlet Hastanesince düzenlenen ve hükme esas alınan raporun Adli Tıp kriterlerine uygunluğu hususunda tereddüt oluştuğundan rapor bu hali ile yetersiz nitelikte olup müştekinin tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2,86/3-e,31/3 maddelerince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı ve müştekinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte bulunduğunun belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında ek savunma hakkı tanınması gerektiği de gözetilmeden savunma hakkını kısıtlar şekilde TCK'nin 86/1. maddesince temel ceza belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

4) Suç tarihinde 15-18 yaş arasında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,