Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/1927 K.2021/2782

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara konu İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarih ve 2014/225 Esas ve 2016/45 Karar sayılı ilamında, 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümle maddesi uyarınca tehdit ve TCK'nin 123. maddesi uyarınca kişinin huzur ve sükununu bozma suçlarından beraat kararı verildiği ve TCK'nin 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu,

tehdit ve kişinin huzur ve sükununu bozma suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve uzlaşma kapsamında bulunan kasten yaralama ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince kasten yaralama suçu hakkında soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma önerisinin geçersiz olduğu anlaşılmakla, mahkemesince ihbara konu ilam hakkında uzlaştırma yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanık hakkında verilen hapis cezalarına yönelik olarak; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,