Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/2099 K.2021/4564

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın mağdura yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenmiş ise de, 25.01.2016 tarihli ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda mağdur yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığının bildirildiği cihetle, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1. maddesi uyarınca ceza verilmesi yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedelerden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Her ne kadar iddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri ile sevk yapılmış olsa da, sanık üzerine atılı kasten yaralama suçunun silah niteliğinde herhangi bir cisim ile işlenmediğinin kabul edildiği, buna göre ise TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; kovuşturma aşamasında öldüğü anlaşılan müşteki ...'ın mirasçıları ile sanık arasında uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Fatsa Sulh Ceza Mahkemesinin 04.02.2009 tarih, 2008/418 Esas ve 2009/84 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması ve TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,