Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/2105 K.2021/4582

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan sanık ... müdafiin sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm kesin nitelikte bulunduğundan sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... müdafiin katılan sıfatıyla temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiin 25.03.2016 havale tarihli temyiz süre tutum dilekçesini "sanık müdafii" sıfatı ile vererek “sanığın üzerine atılı yaralama suçundan hakkında verilen hapis cezasından çevrilen adli para cezasını” temyiz ettiğini beyan ettiği, ancak 07.04.2016 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise katılan sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu, bu haliyle katılan sıfatıyla temyize yönelik 07.04.2016 havale tarihli dilekçenin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra verildiği anlaşılmakla, sanığın katılan sıfatıyla kanuni süresinden sonra vaki temyiz talebinin, CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Kadir müdafiin katılan vekili sıfatıyla, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

4) Kadir müdafiin katılan vekili sıfatıyla ve sanık ... müdafiin müvekkili hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

a) İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmaması gerekçesiyle sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, ilk haksız hareketin tespit edilememesi nedeniyle TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanık hakkında (3/4) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık müdafiin 23.03.2016 havale tarihli esasa ilişkin savunmalarında lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın ekonomik ve sosyal durum araştırması yaptırılmadan, kimlik tespiti sırasında çiftçi olduğunu ve aylık 800 TL geliri bulunduğunu bildiren sanık hakkında hükmedilen 2.700 TL adli para cezasının, ödeme güçlüğü doğuracağı gözetilmeden TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmemesi,