Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/2157 K.2021/6840

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Mahkemesinin 20.05.2011 tarihinde kesinleşmiş olan 224/10 Karar sayılı ilamıyla boşandıkları, yabancı mahkemede verilmiş olan bu kararın 19.04.2017 tarihinde kesinleşen Bodrum Aile Mahkemesinin 2017/243 Esas, 2017/336 Karar sayılı ilamıyla tanıma ve tenfizine karar verildiği,

sanıklar hakkında verilmiş olan bu tanıma/tenfiz kararının 5718 sayılı Milletlerarası Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 59. maddesinin "yabancı ilamın kesin hüküm veya kesin delil etkisi yabancı mahkeme kararının kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade eder" şeklindeki hükmü uyarınca yabancı mahkeme kararının kesinleştiği 20.05.2011 tarihinden itibaren hüküm ve sonuç doğurmaya başladığı,

tarafların o tarihte boşanmış kabul edilmesi gerektiği, bu haliyle suç tarihi olan 28.08.2013 tarihi itibari ile evli olmayan sanıkların eylemlerinin takibi şikayete bağlı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçu oluşturduğunun kabulü ile haklarında şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.