KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/2475 E., 2021/2075 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmemiş ise de; bozma sonrası 07.03.2019 tarihli celsede Yargıtay bozma ilamının sanığın yüzüne karşı okunduğu ve bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulduğu ve sanığın bozma öncesi TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son maddeleri uyarınca kurulan hükümden haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, bu eksiklik savunma hakkını kısıtlayıcı nitelikte olmadığından, tebliğnamede yer verilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
1) Sanığa TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen "1 yıl 6 ay” hapis cezasının TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile "2 yıl 12 ay” hapis cezasına hükmolunması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin cezanın doğrudan 87/1-c-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması suretiyle TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması, TCK'nin 87/1-son maddesi gereği 5 yıla çıkılması nedeni ile sonuca etkili olmadığından,
2) Sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle bozma öncesi cezaya hükmolunurken uygulama maddesi olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğundan,
3) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/2475, K. 2021/2075, 23 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama