Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/2703 K.2021/7011

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen kararın 15.02.2016 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak bizzat tebliğ edildiği, ancak 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, sanığın 23.02.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin süreden REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelen kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında müşteki sanık ...'e ve müşteki Melek'e yönelen kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

a)5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile aynı mağdura karşı işlenen suçlarla sınırlandırılması karşısında, aynı dosyada sanığın başka bir mağdura yönelik uzlaşma kapsamına girmeyen kemik kırığı oluşacak nitelikte kasten yaralama suçu ile birlikte işlemesinin, müştekiler Dilek ve Melek'e karşı işlenen TCK'nin 86/2.maddesi kapsamındaki basit kasten yaralama suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına engel olmadığı ve CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı anlaşılmakla,

sanık ile müştekiler arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,