Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/3017 K.2021/6520

2) İstinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararlarının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle Sanık ...’in ... ve Murat’ı yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ... ...’ın ..., Murat ve ...’yı yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/11/2018 gün ve 2018/1029 Esas, 2018/3522 Karar sayılı kararları

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.11.2018 gün ve 2018/1029 Esas, 2018/3522 Karar sayılı kararlarının sanıklar müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince REDDİNE,

1) Sanık ... hakkında katılan ...’ü kasten basit yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup istinaf ve temyiz olanağı

bulunmadığı, 5271 sayılı CMK’nin 264/1. maddesi uyarınca sanık müdafinin yasa yolu ile merciinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 2) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’ü kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53, 54 . maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih ve 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden ve yine sanık ... hakkında ilk derece mahkemesinin sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29,

62. maddeleri gereğince verdiği "2 yıl 1 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri gereğince "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükümlerin temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.11.2018 gün ve 2018/1029 Esas, 2018/3522 Karar sayılı “istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle sanıkların yaralama suçundan mahkumiyetlerine dair” hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen

temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri gereğince verdiği "2 yıl 1 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri gereğince "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,

a) ... vekilinin istinaf talebi kabul edilerek sanık aleyhine hüküm kurulmuş ise de; mağdur ...’ın ilk derece mahkemesine ibraz ettiği 23.02.2017 havale tarihli dilekçe ile sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçmekle kamu davasına katılma hakkının ortadan kalkacağı, katılma kararı hükümsüz kalan mağdurun hükmü istinaf hakkı bulunmadığı halde mağdur ... vekilinin istinaf başvurusunun katılma hükümsüz kaldığından reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın aleyhine usulüne uygun istinaf başvurusu bulunmadığı halde ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı gözetilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 283/1. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.11.2018 gün ve 2018/1029 Esas, 2018/3522 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri gereğince verdiği "2 yıl 1 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri gereğince "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,

a) Katılan ...’ın aşamalardaki beyanlarında kendisini diğer sanık ...’in bıçakla yaraladığını bildirmesine, sanığın inkara dayalı savunmalarına, dosya kapsamında beyanları alınan diğer tanık ve mağdurların ...’ın kimin tarafından, ne şekilde yaralandığına dair anlatımda bulunmamalarına göre; katılan ...’a sanığın kendisine yönelik eyleminin bulunup bulunmadığı ve sanığın kendisini ne şekilde yaraladığı da sorularak ayrıntılı beyanının alınmasının ardından, dosya kapsamındaki hangi beyana neden üstünlük tanındığı açıklanarak sanığın yaralama eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanığın buluşma isteğinin sanıktan gelip buluşma yerine hazırlıklı gittiği şeklideki yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Kabule göre de;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.11.2018 gün ve 2018/1029 Esas, 2018/3522 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,