Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/3063 K.2021/3864

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdurun yaralanmasına ilişkin Gaziantep Devlet Hastanesi’nin 29.04.2015 tarihli raporunda ''Genel durum iyi, şuur açıktır. Kafa travması mevcut olup sol temporalde sefal hematom, nazal kemikte şüpheli fraktür hattı mevcuttur. BTM ile düzelmez. Hayati tehlike yoktur. Geçici rapordur. Kati raporun beyin cerrahi ve KBB uzmanı tarafından verilmesi uygundur.

Alkol 0 promildir.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, rapor içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mağdurun geçici raporu ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evraklarının temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen her bir ölçüte göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2)Mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemiş olması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,