Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/36 K.2021/13989

Sanığın “nitelikli kasten öldürme” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d, 29, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09/12/2019 tarih ve 2019/352 Esas – 2019/561 Karar sayılı kararı 2) Bölge Adliye Mahkemesi yönünden; Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafii ile katılanlar vekili ve ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/469 Esas - 2020/1001 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2020 tarih ve 2020/469 Esas – 2020/1001 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ile ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafii ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliği üzerine, vekilinin hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında mahkemenin haksız tahrik uygulamasına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine, aksi ispat edilemeyen sanık savunmaları ile öldürücü olmayan darbelerin maktul ... sağken gerçekleştirildiğine dair kesin bir delil bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, tebliğnamenin (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 17/09/2020 tarih ve 2020/469 Esas – 2020/1001 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair kararında düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; istinaf incelemesinin duruşmasız yapıldığına, kararın gerekçesiz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, meşru müdafaaya, sanığın pişman olması nedeniyle indirimlerden yararlandırılması gerektiğine, katılanlar vekilinin; sanığın canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, katılan ... vekilinin; üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

“Mahkumiyetine karar verilen sanığın katılan ... lehine hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücreti ödemesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi”, yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nin 303/1-h maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, “İlk derece mahkemesi hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin II. kısmının II. bölümü uyarınca 5450,00- TL maktu vekalet ücretinin sanık ...’ndan alınarak katılan ...’na verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 303/1. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,