Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/3706 K.2021/2295

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son ve 29/1. maddeleri gereğince hükmolunan “3 yıl 9 ay hapis cezası”ndan TCK'nin 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken hapis cezasının “3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün adli para cezası” olarak belirtilmesi suretiyle maddi yazım hatası yapılması,

3) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son ve 29/1. maddeleri gereğince hükmolunan “3 yıl 9 ay hapis cezası”ndan TCK'nin 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken hapis cezasının “3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak hesaplanması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,