Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/3775 K.2021/8801

b) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın beraatine dair, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17.10.2019 gün 2018/1867 Esas, 2019/3181 Karar sayılı kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17.10.2019 gün 2018/1867 Esas, 2019/3181 Karar sayılı kararının, bölge adliye Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanığın beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararı istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluşa, dosya içeriğine, mağdurun soruşturma ve ilk derece mahkemesince alınan beyanları ile uyumlu Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 19.04.2019 tarihli

raporuna, dosya kapsamında aynı zamanda müşteki sanık olan ...’nin ifadesine göre sanığın kasten yaralamadan cezalandırılması yerine; soruşturma aşamasında alınan ifadesinde olayı görmediğini fakat sanık ve oğullarının mağduru dövdüklerini duyduğunu belirtmesine rağmen ilk derece mahkemesince alınan beyanında çelişkili olarak mağduru bir başkasının yaraladığını bizzat gördüğünü söyleyen ... ile sanığın eşinin ifadesine ve de mağdurun bölge adliye mahkemesinde alınan sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanına üstünlük tanınarak sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Adli Tıp 2. İhtisas Dairesinin 19.04.2019 tarihli raporunda mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda görüş isteniyorsa kişinin muayeneye gönderilmesi gerektiği belirtildiği halde bu raporun aldırılmadığı, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek,

özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize veya organlardan birinin işlevinin zayıflaması yada yitirilmesine nedenl neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,