Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/4053 K.2021/5146

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının 22.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden, sadece sanıklar ... ve... hakkında, mağdurlar ... ve ...'e yönelik eylemlerinden dolayı verilen kamu davasının düşürülmesi kararlarını temyize konu ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1)Mağdur sanıklar... ve ... hakkında, mağdur sanıklar... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen kararlara karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Mağdur sanıklar ... ve...'in adli raporlarında silahtan sayılan zincir veya tahta ile oluşabilecek şekilde kesi ve şişlik bulunması karşısında, TCK'nun 86/3.e maddesinin uygulanması gerektiği ve şikayetten vazgeçme ile kamu davasının düşmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

b)Mağdur ...'in ifadesinde sanık ...'nın...'e zincirle vurduğunu, kendisininde sopa ile karşılık verdiğini, ancak kime vurduğunu bilmediğini söylemesi, mağdur ...'in ise sanık ...'un zincirle hem kendine hemde ...'e vurduğunu belirtmesi karşısında, mağdurlara sorularak eylemin hangi sanık tarafından ne ile gerçekleştirildiğinin tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

c)Kabule göre de; TCK'nin 73/4 ve CMK'nin 223/8 maddeleri uyarınca şikayet yokluğundan kamu davasının "DÜŞMESİNE" yerine "DÜŞÜRÜLMESİNE" şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33.

maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2)Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

a)Taraflar arasında meydana gelen olayın görgü tanığının bulunmaması, her iki tarafın da kavgayı diğer tarafın başlattığını belirtmeleri karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediği anlaşılmakla, CGK'nın 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanık hakkında kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,