Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/4079 K.2021/7345

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2015 tarih ve 2015/6536 Esas sayılı iddianamesi eşe karşı kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-a maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği, kabulün de bu şekilde olduğu, ancak hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın TCK’nin 86/1 ve 87/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmek ve bu şekilde uygulama yapılmak suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye yol açılması,

2) Sanığa, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabul ve uygulamaya göre;

3) Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 87/1. maddeleri uyarınca tayin olunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasının, aynı Kanun'un 87/3. maddesi uyarınca (1/6) oranında artırılması ile ''1 yıl 9 ay'' yerine hesap hatası yapılarak “2 yıl 1 ay” hapis cezasına ve TCK'nin 29.