Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/418 K.2021/5472

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın adli sicil kaydında engel sabıkasının bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiği dikkate alındığında, CMK'nin 231. maddesine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı CMK'nin 231. maddesi hükümlerinin karar yerinde tartışılmaması,

2) Sanığın eylemini mağdurun sanığa küfür etmesi üzerine gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,