Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/4246 K.2021/10015

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hükümler kurulmak suretiyle sanık ...'in neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarih, 2018/3273 Esas, 2020/394 Karar sayılı kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarih, 2018/3273 Esas, 2020/394 Karar sayılı kararının katılan sanık tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında beraatine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarih, 2018/3273 Esas, 2020/394 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62. maddeleri gereği 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62. maddeleri 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verilmiş ve 5271 sayılı CMK’nin 283/1 maddesi gereğince aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından ceza kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına indirilmiş ise de; ilk derece mahkemesince verilen ceza bölge adliye mahkemesince arttırıldığından, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılanın yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarih, 2018/3273 Esas, 2020/394 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,