KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/4262 E., 2021/9754 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1)... 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/44 Esas, 2017/334 Karar sayılı ilamı ile 5 yıl 15 ay hapis cezasına mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11/04/2019 gün, 2017/2985 (E) ve 2019/1168 (K) sayılı kararı
TEMYİZ EDENLER
Sanık müdafii, katılan vekili
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11/04/2019 gün, 2017/2985 Esas ve 2019/1168 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa verilen cezanın türüne ve miktarına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nin 299/1. maddesine göre reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1)Katılan vekilinin hükme yönelik temyiz talebi açısından;
Katılan vekilinin yasal süre içerisinde süre tutum dilekçesi verdiği, ancak gerekçeli kararın tebliğinden sonra 5271 sayılı CMK'nin 294/2. maddesine göre hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği anlaşıldığından; katılan vekilinin temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık müdafiinin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11/04/2019 gün, 2017/2985 Esas ve 2019/1168 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, temyiz isteminin ESASTAN REDDİ ve HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/4262, K. 2021/9754, 3 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama