Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/4454 K.2021/5197

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, aynı dosyada temyize konu olmayan, sanık hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2013/76 numaralı iddianame ile TCK'nin 125/1-4 maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinin "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi uyarınca kasten yaralama, TCK'nın 125/1 maddesi gereği hakaret ve TCK'nin 106/1-1. cümlesi uyarınca tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve TCK'nın 125/1 maddesinde düzenlenen hakaret suçlarından beraat, 5237 sayılı TCK'nın 86/2 maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan ise mahkumiyet kararı verildiği,

sanık hakkında karar tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre uzlaşmaya engel olan ölümle tehdit suçundan beraat kararı verilmesi ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle karar tarihi itibari ile birlikte işlendiği tehdit suçu ile uzlaşma işlemleri yapılamayan kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle öncelikle mahkemesinden uyarlama yargılaması istenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,