Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/455 K.2021/5677

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmadığı 22.10.2015, 28.12.2015, 24.03.2016, 19.04.2016 ve 21.04.2016 tarihli duruşların açık yapılması ve hükmünde açık yapılan yargılama sonucunda tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 185/1. fıkrasına muhalefet edilmesi, telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2) Karar duruşmasında hazır olan suça sürüklenen çocuk müdafiinden esas hakkındaki savunması açıkça sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Suça sürüklenen çocuğun cezasında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesi olarak TCK'nin 31/2. maddesi yerine TCK'nin 31/3. maddesinin yazılması,