KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/4590 E., 2021/10193 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 gün ve 2017/642 Esas, 2018/213 Karar sayılı kararı
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
2) İstinaf başvurusunun kabul edilerek sanığın yeniden mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13/11/2019 gün ve 2018/3792 Esas, 2019/3894 Karar sayılı kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13/11/2019 gün ve 2018/3792 Esas, 2019/3894 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin TCK’nin 86/1, 86/3-e, 29, 62 ve 50/1-a. maddeleri gereği verdiği 6.000 TL adli para cezasına dair kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62 ve 58. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
13.11.2019 tarihli oturumda Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 53 ve 58. maddeleri uyarınca sanığın cezalandırılmasını talep ettiği ve sanığın mütalaaya karşı savunmasının alındığı anlaşıldığından, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 13/11/2019 gün ve 2018/3792 Esas, 2019/3894 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/4590, K. 2021/10193, 9 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama