Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/4888 K.2021/8404

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 22.03.2018 tarih, 2017/2989 Esas, 2018/595 Karar sayılı kararı ile 01.06.2018 ve 16.07.2018 tarihli ek kararlarının katılan sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın, katılan ...'yu kasten yaralamasına ilişkin hüküm Yargıtay 3. Ceza Dairesi incelemesinden geçerek kesinleştiğinden inceleme dışında tutulmuştur.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'ın katılan ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karara ilişkin talebin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 01.06.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'ya kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karara ilişkin talebin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.07.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Sanıklar ..., ...'nin katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan; sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama eyleminden verilen hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

“İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığına” ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesindeki düzenlenmenin Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 gün ve 2018/71 Esas, 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile iptal edildiği anlaşılmış ise de; iptal kararının mahkemenin karar tarihi olan 22.03.2018 tarihinden sonra 15.02.2019 tarihinde yürürlüğe girmiş olması ve Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesinin mümkün bulunmadığı,

sanıklar hakkında basit kasten yaralama suçlarından verilen kararın türü gözetildiğinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “ ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.