Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/5023 K.2021/4469

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama, katılan ...'ya karşı silahla kasten yaralama suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın eylemlerinin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 25/1. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararları verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, her bir sanık hakkında ayrı ayrı kurulan hüküm fıkralarında yer alan “TCK’nin 25. maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve CMK'nin 223/2-d maddesi” ibaresinin hükümlere eklenmesi ve aynı bentlerde yer alan “ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin hükümlerden çıkarılarak yerlerine “beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanıklar İsa ve Kurtuluş hakkında ayrı ayrı katılan ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, özel güvenlik görevlisi olan katılan yönünden, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 10. maddesi

uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlayan ve 11. maddesi gereğince de Valilikten çalışma izni alan özel güvenlik görevlilerine karşı görevleri nedeniyle işlenen suçların, aynı Kanun'un 23/2. maddesinde yer alan “özel güvenlik görevlilerine karşı görevleri dolayısıyla suç işleyenler kamu görevlisine karşı suç işlemiş gibi cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme uyarınca kamu görevlisine karşı işlenmiş olarak kabul edilebileceği nazara alındığında, katılanın kendisine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılma koşullarını taşıyıp taşımadığı araştırıldıktan sonra sanıklar hakkında TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen ''1 yıl 6 ay hapis cezası'' üzerinden TCK'nin 86/3-e maddesi gereği 1/2 oranında artırım yapılırken ''1 yıl 15 ay hapis cezası'' yerine hesap hatası yapılarak ''2 yıl 3 ay hapis cezası'' na karar verilmesi, devamında TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca (1/4) oranında artırım yapıldığında ''1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası'' yerine ''2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası'' olarak tespiti ve TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulandığında ''1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezası'' yerine ''2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası'' olarak tespiti,

c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,