KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/5038 E., 2021/3898 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, aynı dosyada temyize konu olmayan sanık ... ... hakkında Banaz Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2014/492 numaralı iddianame ile TCK'nin 106/2-a maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinin "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 3-e maddeleri uyarınca tayin edilen " 6 ay" hapis cezasının, TCK'nin 29/1. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılması sonucu ''4 ay 15 gün'' hapis cezası bulunması, 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılarak ''3 ay 22 gün'' hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilip devamla anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanık hakkında ''3 ay 10 gün'' hapis cezası verilmesi gerekirken hatalı uygulama ile;
sanığa TCK'nin 86/2, 3-e maddeleri uyarınca tayin edilen "6 ay" hapis cezasının TCK'nin 29/1. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılmasından sonra kazanılmış hak gözetilerek ''4 ay'' hapis cezası bulunup devamında TCK'nin 62/1. maddesi gereği indirim yapılarak yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/5038, K. 2021/3898, 11 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama