Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/51 K.2021/11115

Sanık hakkında “kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35, 29, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile mahkumiyete dair; Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18/10/2017 gün ve 2016/262 Esas, 2017/271 Karar sayılı kararı, 2) Bölge adliye mahkemesi yönünden; Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19/03/2018 gün ve 2018/441 Esas, 2018/700 Karar sayılı kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19/03/2018 gün ve 2018/441 Esas, 2018/700 Karar sayılı gerekçeli kararının, sanık müdafiine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligat mazbatasında muhatabın en yakın komşusunun ismini vermekten imtina ettiği belirtilmekle birlikte en yakın komşuya tebligatın muhtara bırakılacağı hususunda bilgi verildiğine dair bir açıklık bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu tebligatın usulsüz olduğu, sanık müdafiinin öğrenme üzerine ileri sürdüğü temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde olduğunun tespiti ile;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın olaydan sonra temyiz dışı sanıklar ile birlikte olay yerinden kaçtığı, sanık hakkında tanzim olunmuş herhangi bir adli muayene raporunun bulunmadığı, hükme esas alındığı belirtilen, Horasan İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından tanzim olunan 07.05.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunun içeriği dikkate alındığında, katılan tarafından sanığa yöneltilmiş tek haksız eylemin, olay günü sabah saatlerinde Palandöken Devlet Hastanesinde karşılaşmaları sırasında katılanın sanığa tekme ile saldırması şeklinde geliştiği anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde,

haksız tahrik teşkil eden eylemin ağırlığı ve tahrikin derecesi ile 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesinde yer verilen "cezada orantılılık ilkesi" de gözetilerek 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği asgari oranda (¼) indirim uygulanması gerekirken, sanık lehine yazılı şekilde (½) oranında indirim uygulamak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibareleri infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19/03/2018 gün ve 2018/441 Esas, 2018/700 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,