Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/5243 K.2021/5852

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan verilen ceza vermekten vazgeçilmesine ilişkin hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 129. maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi nedeniyle, doğrudan 5271 sayılı CMK'nin 223/4-c. maddesi gereğince ''ceza verilmesine yer olmadığına'' karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde ''ceza vermekten vazgeçilmesine'' şeklinde hüküm kurulması,

Bozma istemeyi gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesince düzeltilmesi mümkün görüldüğünden “hükümdeki 3. bendin 5237 sayılı TCK'nin 129/3. maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/4-c maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanıklar Abdulaziz hakkında katılanı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna yardım etmekten verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...'e 19.11.2014 tarihli duruşmada, nüfus ve sabıka kaydının okunduğu, sanık hakkında TCK'nin 58/1. maddesinden ek savunma hakkı tanınmamış olsa da sanığın sabıka kaydı konusunda savunması alındığından; katılan ... hakkında da temyize konu bir mahkumiyet hükmü bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususla ilgili bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Yargılama sırasında suçun ''yağmaya teşebbüs'' suçunu da oluşturabileceği değerlendirilerek yerel mahkeme tarafından görevsizlik kararı verildiği ve Ağır Ceza Mahkemesi tarafından görevsizlik kararının kabul edilmeyerek dosyanın tekrar Asliye Ceza Makemesine gönderilmesi üzerine yerel mahkemenin sanıklar hakkında ''yağmaya teşebbüs'' suçundan suç ihbarında bulunduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 tarih, 2015/627 numaralı iddianamesi ile sanık ... ve dosyamızın katılanı ... hakkında ''yağmaya teşebbüs'' suçundan kamu davasının açılması karşısında; öncelikle bu konunun akibetinin araştırılarak ya da davaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

b) Kim tarafından başlatıldığı kesin olarak tespit edilemeyen kavgada, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık ... lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK'nin 3. maddesinde yer verilen “cezada orantılılık ilkesi” gözetilerek asgari oranda (¼) indirim uygulanması gerekirken, (½) oranında indirim uygulamak suretiyle sanık ... hakkında eksik ceza tayini,

c) TCK'nin 62. maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar değerlendirilmeden " sabıkalı geçmişi nedeni ile uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanık ... hakkında takdiri indirimin uygulanmaması,

d) Sanık ... hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmiş olması ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine ''ertelenen veya'' ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen ''denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen'' ibareleri nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,