Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/5386 K.2021/7512

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin içeriğine göre mağdur sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mağdur sanık ...'den kaynaklanan haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir söz ya da davranış bulunmaması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde, mahkeme tarafından mağdur sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunan ''1 yıl 6 ay'' hapis cezasının, TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (½) oranında artırılması sırasında ''1 yıl 15 ay'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''2 yıl 3 ay'' hapis cezasına hükmolunması ve aynı şekilde bu cezanın TCK'nin 87/1-d. maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu ''2 yıl 30 ay'' hapis cezası yerine, ''4 yıl 6 ay'' hapis cezasına hükmolunması; sonuç ceza doğru belirlendiğinden ve sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre mağdur sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine dair hükme yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

Mağdur sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereği meşru müdafaa kapsamında kaldığı anlaşılmakla, mağdur sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nin ilgili uygulama maddesi de gösterilmeden, TCK’nin 25. maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine dair karar verilmesi,