KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/5640 E., 2021/4852 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Dosya içerisinde suça sürüklenen çocuğa ait olan Gazi Üniversitesi Hastanesinin 16.08.2018 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporunda ''paranoid şizofreni'' teşhisi konulduğu görülmekle, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının tespiti için tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden,
üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerekirken eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
2) Adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerin adli para cezası olması ve üç aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında "Suça sürüklenen çocuğun daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olmuş olduğu anlaşıldığından, verilen hapis cezasının TCK’nin 51. maddesi gereğince ERTELENMESİNE YER OLMADIĞINA" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nin 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmaması,
3) Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1., 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 31/3 maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken ''2 yıl 1 ay'' yerine hesap hatası yapılarak ''1 yıl 13 ay" hapis cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/5640, K. 2021/4852, 23 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama