Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/5961 K.2021/6763

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar Mahmut, ..., Celal hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükme esas alınan cezaların nevileri ve miktarlarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 2. madde uyarınca temyiz yeteneği bulunmadığından ve mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 27.05.2015 tarih, 2014/884 Esas - 2015/395 Karar sayılı ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından sanıklar Mahmut, ..., Celal müdafiilerinin bu karara yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2010/927 Esas – 2011/849 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nin 58/2. maddesi gereğince söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin ve TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ''1 yıl'' denetim süresinin de belirlenmesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,