Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/6061 K.2021/7839

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yapılan temyiz isteminin, 13.10.2015 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın da temyiz edilmediği belirlendiğinden, ek karar ve buna bağlı olarak sanık ... hakkında kurulan hüküm temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

1) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası hakkında bir karar verilmemiş ise de dava zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görüldüğünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne tabi olan basit kasten yaralama suçu, bu usule tabi olmayan TCK'nin 125/1-4. maddesinde düzenlenen alenen hakaret suçu hakkında aynı iddianame ile kamu davalarının birlikte açıldığı, dolayısıyla aynı Kanun'un 251/8. fıkrasında düzenlenen "basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz." hükmü uyarınca basit kasten yaralama suçu yönünden basit yargılama usulü uygulanamayacağından, tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

a) Sanık hakkında katılan ...'ye karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi gereğince basit kasten yaralama suçundan, katılan ...'a karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e maddeleri gereğince basit kasten yaralama suçundan kamu davaları açıldığı belirlenmekle,

suç tarihinde her iki katılana yönelik kasten yaralama suçları yönünden uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de kovuşturma aşamasında katılan ...'a karşı yaralama eyleminin TCK'nin 86/2 kapsamında kaldığının kabulü ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı farklı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşmanın mümkün olabileceği hükmünün de getirilmiş olması karşısında, sanık ile katılanlar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince yeniden uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hükümler kurulması lüzumu,

b) Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmiş olması ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine ''ertelenen veya'' ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen ''denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen'' ibareleri nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,