Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/6242 K.2021/7919

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemleri, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama”, 5237 sayılı TCK'nin 125/1. maddesince hakaret ve 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. Cümlesi kapsamında tehdit suçlarına ilişkin ise de, aynı dosyada sanık hakkında ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2015/9239 numaralı iddianame ile TCK'nin 106/2-a maddesi gereğince dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinin "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Katılanın aşamalarda sanığın kendisini sopa ile darp ettiğine ilişkin beyanı, bu beyanı destekler tanık beyanı bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2,3-e maddeleri gereği cezalandırılması gerekirken sanık hakkında eksik ceza tayini,

2) Sanığın katılana karşı sinkaflı sözlerle hakaret eylemini katılanın işletmiş olduğu büfede gerçekleştirmesi karşısında, eylemin aleni ortamda işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 125/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde, tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle, TCK'nin 58/6-7 maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması gerekirken, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulama imkanının ortadan kaldırılması,

)