Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/6267 K.2021/11599

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, mağdurların ve müşteki ...'in aşamalardaki beyanlarına göre müştekinin, sanık ile mağdurlar ..., ..., ... ve ... arasında gerçekleşen olaylara dahil olmadığı; müştekiden kaynaklanan sanık lehine haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir söz ya da davranışın da bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamenin sanık hakkında müştekiye karşı kasten yaralama eylemi yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden; iddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere; Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanık hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden; sanığın yaralama eyleminin, müştekinin vücudunda kemik kırılmasına ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olması karşısında; TCK'nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK 87/3 ve 87/1-d maddelerinin) birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

3) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2011 tarih, 2011/172 Esas, 2011/850 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,