Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/6429 K.2021/8563

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılanları takip edip bir kaç kez aracıyla katılanların aracına vurarak hasar verdiğine iddianamenin anlatım kısmında yer verildiği ve dosya kapsamında mevcut fotoğraflı görgü tespit tutanağından bu hususun belirlendiği anlaşılmakla, sanığa, 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak, bahse konu suç yönünden bir hüküm kurulmamış ise de, mahkemece bu hususta zamanaşımı süresince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Katılanlar vekilinin, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik iş ve çalışma hürriyetini ihlal etme ve tehdit suçları ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve yasak nitelikte bıçak bulundurma suçlarından verilen hükümlere yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

Katılanlar..... ve ...'ın, sanığa yüklenen bu suçların mağduru ve zarar göreni olmadığı, bu suçlar açısından davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakları bulunmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık müdafinin, sanık hakkında katılan ... ile mağdur ...'e yönelik tehdit ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

Sanık müdafinin temyiz isteminin hükümlerin gerekçesine yönelik olmadığı gibi, hükümleri temyiz etmede de hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık müdafinin temyiz isteminin REDDİNE,

3) Katılan ... vekilinin, sanık hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

4) Sanık müdafii ile katılan ... vekilinin, sanık hakkında katılan ...'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlere, sanık müdafinin sanık hakkında yasak nitelikte bıçak bulundurma suçundan verilen hükme yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

5) Sanık müdafinin, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik iş ve çalışma hürriyetini ihlal etme suçundan verilen hükme, sanık müdafi ile katılan vekilinin sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;

a) Sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmaksızın mağdur ...'e yönelik iş ve çalışma hürriyetini ihlal etme suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilerek 5237 sayılı TCK'nin 73/6. maddesine aykırı davranılması,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmesi nedenleriyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,