KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2021/6461 E., 2021/2756 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten Öldürme
- Hüküm
- Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin TCK'nın 81/1, 29/1, 62, 53 maddeleri gereği 11 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna dair kararı.
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Sanık ... ... hakkında maktuller ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçlarından verilen beraat kararının onanmak suretiyle 22/01/2020 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında Suçluyu Kayırma suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin olarak CMK'nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek bu kararın da 15/11/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla; katılan ... vekilinin sanık ... yönünden bu suçlara ilişkin temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının, Dairemizin 22/01/2020 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkında tesis ettiği TCK'nin 81, 29, 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmünün, sanık, müdafii ve katılan vekilince 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik şartlarının oluşmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine; sanık müdafiinin, öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddi ile temyiz istemlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2021/6461, K. 2021/2756, 1 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama