Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/6618 K.2021/7889

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1)Sanık hakkında “6136 sayılı Kanun'a Muhalefet” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; UYAP kaydında ve dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; .../İspanya 09.12.1994; .../İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararında belirtildiği üzere, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların,

bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanık Yakup'un anlatımları da göz önüne alınarak; hangi delile ne şekilde üstünlük tanındığının, olayda katılanın yaralanmasında kullanılan silahın sanığa ait olup olmadığı hususunun denetime imkan verecek şekilde tartışılıp, ulaşılan vicdani kanaat tutanaklara yansıtıldıktan sonra sanık hakkında hüküm kurulması gerekliliği gözetilmeden, gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Sanık hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın gerçekleştirdiği eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği, hedef alınan bölge, atış sayısı dikkate alındığında mahalli mahkemenin delilleri tahlil ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin eylemin kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu görüşüne iştirak edilmemiştir.

a) Sanık ile mağdur arasında yaşanan kavga esnasında, sanığın eylemini kendisinde bulunan silah ile gerçekleştirdiği ve söz konusu silah ile ilgili olarak “6136 sayılı Kanun'a Muhalefet” suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu yöndeki kabule göre de sanığın eylemini doğrudan kast ile gerçekleştirdiğinin de kabulünün gerekeceği değerlendirmeden, ayrıca sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken,

söz konusu silahın kime ait olduğu hususundaki farklı taraf beyanları, tanık Yakup'un anlatımları da göz önüne alınarak; hangi delile ne şekilde üstünlük tanındığının olayda katılanın yaralanmasında kullanılan silahın sanığa ait olup olmadığı hususunun denetime imkan verecek şekilde tartışılıp, ulaşılan vicdani kanaat tutanaklara yansıtıldıktan sonra, sanığın olası kast ile mi doğrudan kast ile mi hareket ettiği belirlenerek sanık hakkında hüküm kurulması gerekliliği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,