Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/6627 K.2021/5748

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Görgüye dayalı bilgi sahibi olan tanığın bulunmadığı olayda, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği de dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nin 235/4. ve 210/1. maddeleri gereğince olayın tek tanığı konumundaki müşteki dinlenilmeden sadece sanığın savunmalarının alınması, müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesi ile yetinilerek yargılamanın sonuçlandırılması suretiyle eksik inceleme yapılması ve sanığın müştekiyi yaralayan kişi olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesinden sonra sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanık hakkında silahla tehdit, hakaret ve basit kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a, 125/1 ve 86/2. maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı, TCK'nin 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçu uzlaşma kapsamında olmadığından 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca basit kasten yaralama suçunun da uzlaşma kapsamında olmadığı, bu itibarla uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu,

kovuşturma aşamasında ise sanık hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından beraat kararı verilmesi karşısında, sanığa atılı basit kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

-2-