Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/6762 K.2021/10757

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre katılan sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz incelemesine konu eylemler, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. ve 86/2-3-a maddeleri kapsamında yer alan “Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, müşteki sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2014/9709 numaralı iddianame ile TCK'nin 125/1-4. maddelerinden de cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/8. maddesinin ''Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki hükmü karşısında, temyiz incelemesine konu eylemler yönünden basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Müşteki sanık ... hakkında katılan ...'u kasten yaralama suçundan ve katılan sanık ... hakkında katılan ...'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak, 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğu ve isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamındaki kasten basit yaralama suçlarının mağdurunun farklı olması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla,

5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçundan uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hükümler kurulması lüzumu,

2)Mahkeme tarafından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği kabulü ile şüpheli kalan bu halde müşteki sanık ve katılan sanık lehine haksız tahrik indirimi yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, bu halin 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında indirim yapılmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde (2/4) oranında indirim yapılması suretiyle müşteki sanık ve katılan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden eksik ceza tayini,

3)Katılan sanık ...'ın adli sicil kaydına göre daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca, suç işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak hapis cezasının ertelenmesi hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunduğundan sanık hakkında TCK 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki hatalı gerekçeyle erteleme hükümlerinin uygulanmaması,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmesi nedenleriyle hak yoksunlukları yönünden müşteki sanığın ve katılan sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,