Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/72 K.2021/11333

2)Hükmün temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25.11.2013 gün 2012/2089 E. ve 2013/6812 K. sayılı kararı ile eylemin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği,

3)Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2014 gün ve 2013/304 Esas ve 2014/12 Karar sayılı kararı ile önceki kararda direnilmesine karar verildiği,

4)Hükmün temyiz edilmesi üzerine;Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 14.02.2017 gün 2017/116 E. ve 2017/407 K. sayılı kararı ile itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği,

5)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2020 gün 2019/1-584 Esas ve 2020/134 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verildiği,

6)Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 gün ve 2020/97 Esas ve 2020/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1,35/2,29/1,62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, birbirleri ile dünür olan mağdur sanıklar ... ve ... arasında tarlalarının kenarında bulunan çeşmenin kullanımı, konusunda çekişmeler yaşandığı olay günü bu çekişmelerin etkisiyle başlayan tartışmanın, tarafların birbirlerine taş atmaları ile kavgaya dönüştüğü kavga sırasında ...’in namlu uzunluğu 9 cm, sap uzunluğu 10 cm olan bıçakla, karın sağ yan duvarına, sol üst karın ve sol arka koltuk altı bölgelerine üç kez vurduğu ...'ı bağırsak yaralanmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, etraftan yetişenlerin araya girip etkisiz hale getirmeleri üzerine, ...'in eylemini tamamlayamadığı, ...'ın taş atmak suretiyle ...'i basit şekilde yaraladığı ve mağdur ...'ın yapılan acil ameliyat sonucu hayata döndürüldüğü olayda;

Teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılırken, atış sayısı, atış mesafesi ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre "makul ceza" tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmişse de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.