Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/7249 K.2021/8938

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur ...’ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelemesinde;

Sanık hakkında kurulan hükme konu 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen "Kasten Yaralama" suçu için öngörülen ceza miktarının "bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına" ilişkin olduğu dikkate alındığında, 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükmü karşısında, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşılmakla, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığa ceza tayin edilirken, TCK'nin 61. maddesindeki usul ve sıra gözetilerek ve yine CGK'nin 28.05.2013 tarih 2013/259 Esas ve 2013/273 sayılı kararı gereğince TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel hapis cezasının belirlenmesinin ardından

TCK'nin 86/3-a, e maddesine göre artırım yapılması ve bundan sonra olası kast nedeniyle TCK'nin 21/2. maddesine göre indirim yapılması gerekirken, TCK'nin 21/2. maddesi uygulamasının TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarı üzerinden yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelemesinde;

Sanığın temyize konu TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen “Tehdit” suçunu, TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen "Kasten Yaralama" suçu ile birlikte işlediği dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nin 251/8. maddesinin "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki hükmü karşısında, basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşılmakla, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nin 106/1-1. cümle maddesine göre hükmedilen tehdit suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre mağdurun farklı kişi olması da dikkate alınarak, uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayımı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,