Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2021/7269 K.2021/7706

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında kurulan “mahkûmiyet” hükmüne ilişkin olduğu belirlenerek;

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması nedeni ile, sanık müdafiinin eski hale getirme istemini de içeren temyiz dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen 30/04/2018 tarihli eski hale iade ve temyiz talebinin reddine dair ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosyanın incelenmesinden; sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın duruşmada son bildirdiği adrese tebliğe çıkartıldığı, tebligatın "Muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunmadığı” şerhi düşülerek mahalle muhtarlığına bırakıldığı, 2 no. lu formülün kapıya yapıştırıldığının ve kapıcıya haber verildiğinin tebligat parçasına not edildiği ancak, beyanı alınan görevlinin imzası alınmadığı gibi imzadan imtina ettiğinin de belirtilmediği görülmekle; gerekçeli karar tebliği işleminin usulsüz olduğu cihetle, eski hale getirme talebinin kabulü ve sanık müdafiinin 27/04/2018 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun tespiti ile,

Sanığa yüklenen “Kasten Yaralama” suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 66/2. maddelerinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımını son kesen neden olan mahkumiyet kararının verildiği 30/10/2008 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında TCK’nin 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,